historia_wstep

Wprowadzenie / 1920-1930 / 1931-1938 / 1939-1945 /
1946-1950 / 1956-1960 / 1961-1970 / 1971-1976 /
1976-1999 / 2000-2010 / 
2010 –

Ponad 80 lat w życiu człowieka to bardzo dużo. W życiu organizacji to wychowanie kilku pokoleń tych, którzy w harcerskich mundurkach wynieśli harcerską przygodę i harcerskie wychowanie. Życie mierzy się nie kalendarzem, lecz sumą wrażeń. Bo co może dać więcej wspomnień niż dobra gromada zuchowa lub drużyna harcerska. Wspomnienie harcerskie pozostaje na całe życie, chociaż lata mijają bezpowrotnie. Ile nie przespanych godzin przy ogniskach, na obozowych wartach, ile wysłuchanych gawęd, wyśpiewanych piosenek, ile biegów, sprawności i stopni, kilometrów przebytych szlaków. Ile radości z kąpieli wodnej i słonecznej, ile zawartych przyjaźni i młodzieńczych sympatii. A wszystko przeżyte z sensem, w dążeniu do wytyczonego celu – służenia bliźnim iOjczyźnie.

       W 1920 roku, gdy drużyna harcerska pokazała się na ulicach Chrzanowa – w kapeluszach i z długimi laskami – wzbudziła zachwyt mieszkańców, radość rodziców i zazdrość rówieśników. Nie jest przypadkiem, że drużyna, którą w listopadzie 1920 roku założył Aleksander Szolce przyjęła za patrona bohatera narodowych powstań – Tadeusza Kościuszkę. Tak niedawno przestały grzmieć armatnie wystrzały wojny lat 20-tych. To, po wieloletniej niewoli, pierwsza dziecięco-młodzieżowa organizacja w Chrzanowie.

To ta drużyna, jej dwunasto-, siedemnastoletni członkowie wywodzili swój rodowód z pamiętnych i świeżych jeszcze wtedy, narodowych chwil dziejowych, pielęgnowanych w rodzinnych domach, w tradycjach, obrzędach i zwyczajach.

        W 1921 roku do chrzanowskiego Gimnazjum przychodzi dwóch nauczycieli: Zdzisław Krawczyński i Tadeusz Gdula, którzy włączają się w nurt pracy harcerskiej. Z inicjatywy Tadeusza Gduli powstaje pierwsza żeńska drużyna harcerek, prowadzona przez Wandę Czerską, która za patronkę przyjmuje imię Królowej Jadwigi. Osiemdziesiąt lat temu harcerki i harcerze drużyn z Gimnazjum im. Stanisława Staszica roznieśli do swoich miejsc zamieszkania ideę harcerskiego spędzania wolnego czasu, pracy nad sobą i służby dla społeczeństwa.

       

     Praca drużyn harcerskich zyskała przychylność grona nauczycielskiego Gimnazjum w osobach profesorów: Tadeusza Urbańczyka, ks. Jana Wolnego, Jana Chwastowskiego, Karola Hedwika, Tadeusza Gduli, Zdzisława Krawczyńskiego i Stanisława Golika, którzy pełnili obowiązki opiekunów drużyn lub obozów harcerskich. Pierwszym Hufcowym drużyn harcerskich na ziemi chrzanowskiej w 1921 roku był prof. Tadeusz Gdula, zaś prof. Zdzisław Krawczyński do pracy drużyn wprowadził krajoznawstwo i turystykę, w połączeniu z piosenką i nauką geografii na turystycznych szlakach. Na zorganizowany w 1925 roku w Piwnicznej obóz harcerski I DH im. Tadeusza Kościuszki wyjechała pod opieką prof. Krawczyńskiego młodzież dwóch drużyn. Komendantem obozu był Aleksander Szolce. To z tego obozu rozpoczęły się kilkudniowe wycieczki w Tatry. To na tym obozie powstawały harcerskie piosenki i wygłaszane były przez Profesora niezapomniane gawędy. Po kilkudziesięciu latach możemy w naszych umysłach odmalować wspólną atmosferę tych ognisk, z których dymy i iskry rozwiał wiatr. Pozostały dziś tylko popioły, bo ogień już dawno zgasł. Pozostały wspomnienia i zapamiętane z tamtych lat piosenki. I jeszcze, pozostali w cywilnych ubraniach dawni harcerze, którzy swoje krzyże przechowują starannie, wciąż czujących się bliscy harcerstwu.

 

  *** tekst zaciągnięty z broszury rocznicowej „70 lat ZHP na Ziemi Chrzanowskiej 1920 – 1990”